yakin bir dostumun ufak bi yere karaladigi gibi; “her yolculuk, basliyacak olana dair endisenin bittigi yerde biter” Bu dogru olabilir, ama bu islerle hic alakasi olmayan baska bir arkadasimin biraz önce söyledigi cümlede -”her yolculuk, baslayacak olana dair endisenin bittigi yerde baslar” - cok dogru olabilir. Bu normal. Hayat da böyle zaten.
günlerdir yagan yagmura esir olmus bir sehrin karanlik ve soguk gecesinde, gittikce uzayan, tipki yagmur gibi uzayan uykusuzlugun sinirinda, “evde yiyecek bir sey kalmamis” diye düsünülürken, hep ayni tonda konusan birinin sesi, hatta kendi sesiniz bile dayanilmaz olabilir. Bu da normal.
Tüm bu sikici seylerin isiginda; “cikip yiyecek bir seyler alsam mi?” diye düsünürken, mekanda serbestce dolasan cümleler hatirladigim kadariyla, -sirf bilginiz olsun diye - kabaca söyleydi:
d. -kürenin üzerinde uzanan tüm yollar bükülür, zamanin icinde.
d. -kürenin üstündeki tüm yolculuklar bükülür, ayni sekilde.
d. -Sigara dumani ve hiyar tarlasi arasinda ölen bir arkadasimin, ölmeden cok önce, sicak ve aysiz bir gecede, birer cupra ve kacinilmaz olarak birer ufak tüketirken söyledigi gibi “cupra bir insanlik mirasidir”.
d. -Yolun, yolculugun ve kadinin bükülmemesi icin; ya da biraz önce (K.)’nin söyledigine paralel olarak yolun, yolculugun ve kadinin uzaklasmaya basladigi her an zaten baslamis olana yaklasmamasi icin “dogru kavrami hakkinda tuhaf, yanlis kavrami hakkinda da “yanlis” bir düsünceye sahip olmayi basarmak lazim, sanirim…”
c. -Cay var mi?
d.
Sine qua non
Bu yazıya bir yorum yazın:
Yorum yazabilmek için giriş yapmalısınız.
