bir şişe yalnızlığa özlem duymuşuz.. sevmişiz. çok değil bir kaç kere.. güvenmişiz somut karakterlere.. her seferinde acımış ruhumuz sevmekten soğumuşuz, sevilmekten..
kendimize bir kulübe bulup, bir şişe yalnızlığı yanımıza almışız.. gelmemek üzere bir daha kapatmışız kendimizi artık ayrılmaya karar vermişiz bu dünyadan.. bir şişe yalnızlıkta boğularak sona ulaşmayı seçmişiz.. tam yapacakken bir tıkırtı çekmiş bizi o kulübeden ..bir daha ayrılamayacağımız dostlarımız olmuş ne kadar acıdıysa da ruhumuz, kokuşmaktan kurtulmuşuz her seferinde dostlarımız sayesinde hem de..
güzel sözleriyle yıkamışlar her seferinde bir gün onlar gitmiş, biz bitmişiz..hayat dediğimiz hikaye sona ermiş ve dünya öylece umarsızca dönerek kim bilir kaç nesil daha tüketmiş!
Bu yazıya bir yorum yazın:
Yorum yazabilmek için giriş yapmalısınız.
