25 Şub07
Kimsenin özel isteği olmadan, space’imden…
Reşit olduk valla, ama gel gör ki bir kez daha gördüm şu gerçeği: Hep yalnızlık var sonunda, yalnızlık ömür boyu…
Doğum günümü bilmeyenler, hatırlamayanlar, birileri dürtmese hatırlamayacak olanlar, doğum günümde yanımda olamayanlar, olmayanlar, olsalar da keşke olmasaydı dedirtenler, orada olmaları bir anlam taşımayan insanlar…
İnsan bu kadar çok iyi gün dostunun yanında gerçek birilerine ihtiyaç duyuyor, ama nafile… Sevdiğine, sevgilisine sığınıyor bazen; ama onda da “ya kaçıp giderse bir gün” korkusu var. Bağlanamıyor insan, tamamiyle…
Kısacası dostlarım(?); ne 18in bir özelliği var, ne insanın doğduğu günün, ne doğduğu günün yıl dönümünün, ne de bunları hatırlamanın/hatırlayanların… Hepsi bahane; göstermelik ilişkilere randevusuz bir buluşma tarihi… Ne hatırlamış olmanın bir anlamı var, ne o günü iple çekmenin; ne unutmanın bir anlamı var, ne de gün geldiğinde kaçacak delik aramanın. Ne o gün geldiğinde arayan gerçek dostun, ne de unutan sevmeyenin; e o zaman ne anlamı var o günün? Neresi özel bunun?
Alkollü olunca daha yoğun hissediyor insan; daha mutlu oluyor, daha çok üzülüyor, daha çok kahkaha atıyor, daha çok midesi bulanıyor(:]), sorunları belki daha çok, belki de daha az takıyor kafasına… Hatta daha uzun süre güzel kalıyor belki de(malum, kaç saat oldu)…
Üzülüyor insan önüne çok önemli hedeflermiş gibi konan havuçları yakından gördüğünde; ne LGS (şimdiki adıyla OKS), ne ÖSS, ne 18 yaş ne de üniversite… Hiçbiri bir son değil, bir başlangıç da değil; sadece birer havuç. Sırtımıza bir sopayla bağlanmış, bizi hayatta tutan; hiçbir zaman yakalayamayacağımız ama yakalamak uğrunda bir ömür geçireceğimiz, aslında hep aynı olan ama sadece zamanla renk/şekil değiştiren bir havuç.
Daha önce havucunu kaybedip kendini öldüreni görmüş/duymuştum; ama ilk defa bugün duydum havucunu yakalamayı başardığı için intihar edeni. Amaçsız kalınca insan ya da bazen zifiri bazen alacakaranlıkta göremez hale gelince havucu, intihar ediyor. Hayatta kalmak için o havucu birilerinin bize sürekli göstermesine, parmağıyla işaret etmesine ihtiyacımız var galiba…
Ben havucumu kaybettim, hükümsüzdür; bulursanız “allah rızası için” getirin bana…
6.19.2006 12:48:03 - Ankara
“+18 / Havuç Aranıyor!” başlıklı yazıya 2 yorum yazılmış
Bu yazıya bir yorum yazın:
Yorum yazabilmek için giriş yapmalısınız.
26 Şubat 2007 Pazartesi - Saat: 1:49
Ha bir de havucun peşinden koşacak gücü kalmadığı için intihar edenler var, onları unutmuşum. Kusura bakmasınlar… :P
3 Mart 2007 Cumartesi - Saat: 21:33
Sen ne havucun peşinden koşacak gücün kalmayacağı için, ne de onu bulamaığın için intihar ediceksin şekerim. Mutlaka yanında olacak en az bir kişi olur ne de olsa… (: